Bu İçerik Sadece Aboneler İçindir
On beş yaşındaki erkek hasta, davranış değişikliği şikâyeti ile ailesi tarafından acil servise getirilmektedir. Aile, hastanın son dönemde alışılmadık davranışlar sergilediğini ifade etmektedir. Acil serviste yapılan değerlendirmede hastanın genel durumunun iyi olduğu, sorulara uygun ve doğru yanıtlar verdiği, zaman, yer ve kişi oryantasyonunun tam olduğu, konuşmasının normal olduğu ve fizik muayenesinde belirgin patoloji saptanmadığı görülmektedir. Hasta değerlendirme ve tedaviyi reddetmek istediğini belirtmektedir. Bu klinik durum göz önüne alındığında aşağıdakilerden hangisi bu hastanın tıbbi bakım veya nakli reddetme hakkı açısından en doğru değerlendirmedir? Editör Notu
Karar verme kapasitesi olan bireyler tedaviyi reddetme hakkına sahiptir. Hastanın bilinç durumu ve riskleri anlama kapasitesi mutlaka değerlendirilmelidir. Reşit olmayan bireyler kendi başlarına tedaviyi reddedemez. Bu durumda yasal vasi ile iletişim kurulması gerekir.Açıklama
Tedaviyi Reddetme ve Onam
Bu olguda hasta bilinci açık, oryantasyonu tam ve kooperasyonu yerinde olarak değerlendirilmektedir. Bu bulgular hastanın karar verme kapasitesinin korunmuş olduğunu düşündürür.
Ancak kritik nokta hastanın 15 yaşında olmasıdır. Yani hasta reşit değildir.
Tıbbi etik ve hasta hakları açısından:
Bu nedenle bu hastada her ne kadar bilinç ve oryantasyon normal olsa da, yasal olarak tedavi reddi geçerli değildir. Karar, ebeveyn veya yasal vasi tarafından verilmelidir.
Seçenekler değerlendirildiğinde:
Sonuç olarak bu hastada tedaviyi reddetme hakkı yasal olarak geçerli değildir.
