YDUS24D2-37

Açıklama

Hipomagnezemi ve ilaç ilişkisi

Hipomagnezemi, serum magnezyum düzeyinin genellikle <1,7 mg/dL olması ile tanımlanır. Magnezyum; nöromüsküler iletim, kardiyak elektriksel stabilite ve çok sayıda enzimatik reaksiyon için kritik öneme sahip bir elektrolittir. Bu nedenle eksikliği aritmiler ve nöromüsküler irritabilite gibi ciddi klinik sonuçlara yol açabilir.

Patofizyoloji

Hipomagnezemi çoğunlukla renal kayıp, gastrointestinal kayıp veya yetersiz alım sonucunda gelişir. İlaçlara bağlı hipomagnezemi genellikle renal tübüler magnezyum geri emiliminin bozulması ile ilişkilidir.

Etiyoloji

1. Alım ve emilim bozuklukları

• Yetersiz diyet magnezyumu
• Alkol kullanım bozukluğu
• Total parenteral beslenme (TPN)
• Uzun süreli açlık
• Gastrik bypass cerrahisi

2. Gastrointestinal kayıplar

• Kronik ishal (Crohn hastalığı, ülseratif kolit)
• Akut pankreatit

3. Renal kayıplar ve tübüler bozukluklar

• Gitelman sendromu
• Bartter sendromu
• Hiperkalsiüri ve nefrokalsinoz

4. İlaçlara bağlı nedenler

• Loop diüretikler (örn. furosemid): Henle kulpunda Mg kaybı artar
• Tiazid diüretikler: Distal tübüler Mg kaybı
• Aminoglikozidler: Tübüler hasar → Mg kaybı
• Amfoterisin B: Tübüler toksisite
• Proton pompası inhibitörleri: Emilim azalması
• Sisplatin / siklosporin: Nefrotoksisiteye bağlı kayıp
• Digoksin: Elektrolit dengesini etkileyebilir

İlaçların karşılaştırılması (soru mantığı)

Hipomagnezemiye sık neden olan ilaçlar:

• Loop ve tiazid diüretikler
• Aminoglikozidler
• Sisplatin

Hipomagnezemi ile ilişkisi zayıf olan:

• Sülfonamidler

Bu nedenle seçenekler arasında hipomagnezemiye neden olması en az olası ajan sülfonamidlerdir.