Akut koroner sendrom, acil servis pratiğinde zamanla yarışılan, tanı ve tedavi kararlarının hasta prognozunu doğrudan etkilediği en kritik klinik tablolardan biridir. ST elevasyonlu miyokard infarktüsü, non-ST elevasyonlu akut koroner sendrom ve yüksek riskli göğüs ağrısı hastalarında doğru EKG yorumlaması, erken reperfüzyon stratejisi, antitrombotik tedavi seçimi, invaziv yaklaşım zamanlaması ve taburculuk sonrası ikincil koruma kararları; mortalite, yeniden infarktüs ve kanama riski açısından belirleyicidir.
2025 ACC/AHA/ACEP/NAEMSP/SCAI Akut Koroner Sendrom Kılavuzu, bu geniş klinik yelpazeyi tek bir çatı altında ele alarak prehospital dönemden acil servis yönetimine, kateter laboratuvarı kararlarından yoğun bakım ve taburculuk sonrası tedaviye kadar çok sayıda güncel öneri sunmaktadır. Kılavuzun en önemli yönlerinden biri, her öneriyi yalnızca klinik mesaj olarak değil, aynı zamanda öneri sınıfı ve kanıt düzeyi ile birlikte sunmasıdır.
Bu yazıda, 2025 akut koroner sendrom kılavuzunda yer alan öneriler; kılavuzdaki orijinal başlıklar korunarak, öneri düzeyi ve kanıt düzeyi ile birlikte özetlenmiştir. Amaç, acil servis hekimleri, paramedikler ve kardiyolojiyle ortak çalışan tüm klinisyenler için hızlı başvurulabilir, pratik ve kanıta dayalı bir kaynak oluşturmaktır.
Orijinal kılavuza buradan ulaşabilirsiniz.

1. Giriş
1.5. Öneri ve Kanıt Düzeyleri
1. Öneri sınıfı ve gücü (COR)
ÖNERİ SINIFI (GÜÇ)
Class 1 (Güçlü)
Yarar >>> Risk• Önerilir
• Endikedir / etkili / yararlıdır
• Yapılmalıdır
• Tedavi A, B’ye tercih edilir
Class 2a (Orta)
Yarar >> Risk• Makuldür
• Yararlı olabilir
• Muhtemelen tercih edilir
Class 2b (Zayıf)
Yarar ≥ Risk• Düşünülebilir
• Etkinliği belirsizdir
Class 3: Fayda yok
Yarar = Risk• Önerilmez
• Uygulanmamalıdır
Class 3: Zarar
Risk > Yarar• Zararlıdır
• Yapılmamalıdır
2. Kanıt düzeyi (LOE)
KANIT DÜZEYİ
Düzey A
• Birden fazla yüksek kaliteli randomize kontrollü çalışma (RCT)
• Meta-analizler
• Yüksek kaliteli kayıt çalışmaları ile desteklenen veriler
Düzey B-R (Randomize)
• Orta kaliteli RCT’ler
• RCT meta-analizleri
Düzey B-NR (Randomize olmayan)
• Gözlemsel çalışmalar
• Kayıt (registry) çalışmaları
Düzey C-LD (Sınırlı veri)
• Sınırlı veri içeren çalışmalar
• Fizyolojik / mekanistik çalışmalar
Düzey C-EO (Uzman görüşü)
• Klinik deneyime dayalı uzman görüşü
2. AKUT KORONER SENDROMA GENEL BAKIŞ
2.1. AKS Tanımı ve Sınıflaması

Akut Miyokard İnfarktüsü Tipleri
Tip 1: Akut koroner aterotromboza bağlı gelişir. Genellikle aterosklerotik plağın rüptürü veya erozyonu gibi plak bütünlüğünün bozulması sonucunda ortaya çıkar ve sıklıkla kısmi ya da tam damar trombozu ile ilişkilidir.
Tip 2: Akut koroner aterotromboz ile ilişkili olmaksızın miyokardın oksijen sunumu ile oksijen ihtiyacı arasındaki dengesizlik sonucunda gelişir.
Tip 3: Kardiyak biyobelirteçler için kan örneği alınamadan veya biyobelirteç yükselişi gösterilemeden önce meydana gelen; miyokard iskemisini düşündüren semptomlar, iskemik elektrokardiyografik değişiklikler veya ventriküler aritmi ile seyreden kardiyak ölümdür. Ayrıca otopsi ile miyokard infarktüsü saptanan olgular da bu grupta değerlendirilir.
Tip 4a: Perkütan koroner girişim (PCI) sırasında gelişen prosedürel komplikasyonlara bağlı miyokard infarktüsüdür ve PCI sonrası ilk 48 saat içinde saptanır.
Tip 4b: Koroner stent veya stent greft trombozuna bağlı gelişen PCI sonrası miyokard infarktüsüdür.
Tip 4c: Koroner stent restenozuna bağlı gelişen PCI sonrası miyokard infarktüsüdür.
Tip 5: Koroner arter baypas greftleme (CABG) operasyonu sırasında gelişen prosedürel komplikasyonlara bağlı miyokard infarktüsüdür ve cerrahiden sonraki ilk 48 saat içinde saptanır.
3. ŞÜPHELİ AKS’NİN İLK DEĞERLENDİRİLMESİ VE YÖNETİMİ
3.1.Şüpheli AKS’nin İlk Değerlendirmesi
3.1.1. AKS Şüphesi İçin Hastane Öncesi Değerlendirme ve Yönetim Hususları
Class 1
Şüpheli ACS’de STEMI’yi tanımak için ilk tıbbi temastan itibaren (FMC) 10 dakika içinde 12 derivasyon EKG alınmalı ve yorumlanmalıdır. (LOE B-NR)
İlk EKG STEMI açısından tanısal değilse, özellikle klinik şüphe yüksekse, semptomlar sürüyorsa veya klinik durum kötüleşiyorsa seri EKG çekilmelidir. (LOE C-LD)
Şüpheli STEMI’de EMS ile PCI yapabilen merkeze doğrudan transport önerilir; hedef FMC–ilk cihaz süresi ≤90 dakikadır. (LOE B-NR)
Şüpheli STEMI’de EMS’nin alıcı PCI merkezini erken bilgilendirmesi ve kateter laboratuvarı aktivasyonu önerilir. (LOE B-NR)
3.1.2. AKS Tanısı Konulmuş veya Şüpheli Hastaların Hastanede İlk Değerlendirilmesi
Class 1
Şüpheli ACS’de başvurudan sonra 10 dakika içinde EKG alınmalı ve yorumlanmalıdır. (LOE B-NR)
İlk EKG tanısal değilse, iskemi bulgularını saptamak için seri 12 derivasyon EKG yapılmalıdır. (LOE B-NR)
Şüpheli ACS’de kardiyak troponin mümkün olan en erken zamanda ölçülmeli; tercihen hs-cTn kullanılmalıdır. (LOE B-NR)
İlk hs-cTn/cTn tanısal değilse tekrar ölçüm hs-cTn için 1–2 saat, konvansiyonel cTn için 3–6 saat sonra yapılmalıdır. (LOE B-NR)
3.2. Kalp Durmasıyla Başvuran Hastaların Yönetimi
Class 1
Kardiyak arrest + STEMI sonrası resüsite edilen hastalar tercihen EMS ile PPCI yapabilen merkeze taşınmalıdır. (LOE C-LD)
Kardiyak arrest sonrası resüsite edilen, STEMI kanıtı olan ve komada olmayan veya komada olup prognozu olumlu hastalarda PPCI yapılmalıdır. (LOE B-NR)
Class 2b
Komada, prognozu olumsuz özellikler taşıyan ve STEMI kanıtı olan hastalarda PPCI bireyselleştirilmiş değerlendirme sonrası düşünülebilir. (LOE C-LD)
Class 3: No Benefit
Komada, elektriksel/hemodinamik olarak stabil, STEMI kanıtı olmayan arrest sonrası hastalarda acil anjiyografi önerilmez. (LOE A)
4. STEMI VE NSTE-AkS İÇİN STANDART TIBBİ TEDAVİLER
4.1. Oksijen Tedavisi
Class 1
AKS ve doğrulanmış hipoksi varsa, yani SpO₂ <%90, oksijen satürasyonunu ≥%90 yapmak için oksijen verilmelidir. (LOE C-LD)
Class 3: No Benefit
SpO₂ ≥%90 olan AKS hastalarında rutin oksijen verilmesi önerilmez. (LOE A)
4.3.1. Aspirin
Class 1
AKS’de başlangıç oral aspirin yükleme dozu ve ardından günlük düşük doz aspirin; ölüm ve majör kardiyovasküler olayları azaltmak için önerilir. (LOE A)
4.3.2. Hastanede Yatış Sırasında Oral P2Y12 İnhibitörleri
Class 1
AKS’de aspirine ek olarak oral P2Y12 inhibitörü verilmelidir. (LOE A)
PCI uygulanan NSTE-AKS’de prasugrel veya ticagrelor önerilir. (LOE B-R)
Planlı invaziv değerlendirme yapılmayacak NSTE-AKS’de ticagrelor önerilir. (LOE B-R)
NSTE-AKS’de prasugrel/ticagrelor yoksa, tolere edilemiyorsa veya kontrendikeyse clopidogrel önerilir. (LOE B-R)
PPCI ile yönetilen STEMI’de prasugrel veya ticagrelor verilmelidir. (LOE B-R)
PPCI ile yönetilen STEMI’de prasugrel/ticagrelor yoksa, tolere edilemiyorsa veya kontrendikeyse clopidogrel önerilir. (LOE C-LD)
Fibrinolitik tedavi verilen STEMI’de clopidogrel eş zamanlı verilmelidir. (LOE A)
Class 2b
Anjiyografisi >24 saat sonra planlanan invaziv stratejili NSTE-ACS’de upstream clopidogrel veya ticagrelor düşünülebilir. (LOE B-NR)
Class 3: Harm
İnme veya TIA öyküsü olan hastalarda kötü klinik sonuçlar nedeniyle prasugrel verilmemelidir. (LOE B-R)
4.3.3. İntravenöz P2Y12 İnhibitörleri
Class 2b
PCI uygulanacak ACS hastası daha önce P2Y12 almamışsa, periprosedürel iskemik olayları azaltmak için IV cangrelor düşünülebilir. (LOE B-R)
4.3.4. İntravenöz Glikoprotein IIb/IIIa İnhibitörleri
Class 2a
PCI sırasında büyük trombüs yükü, no-reflow veya slow-flow varsa IV/intrakoroner GP IIb/IIIa inhibitörü eklenmesi makuldür. (LOE C-LD)
Class 3: Harm
ACS’de GP IIb/IIIa inhibitörleri rutin verilmemelidir; iskemik fayda yoktur ve kanama artar. (LOE B-R)
4.4. Parenteral Antikoagülasyon
Class 1
NSTE-AKS’de IV UFH iskemik olayları azaltmak için yararlıdır. (LOE B-R)
Erken invaziv yaklaşım beklenmeyen NSTE-AKS’de enoxaparin veya fondaparinux UFH’ye alternatif olarak önerilir. (LOE B-R)
Aynı yatışta CABG veya PCI yapılacak AKS’de parenteral antikoagülasyon revaskülarizasyona kadar sürdürülmelidir. (LOE C-LD)
PCI uygulanacak AKS’de IV UFH yararlıdır. (LOE C-EO)
PCI uygulanacak STEMI’de bivalirudin, UFH’ye alternatif olarak mortalite ve kanamayı azaltmak için yararlıdır. (LOE B-R)
Fibrinolitik verilen STEMI’de parenteral antikoagülasyon hastane yatışı boyunca, en fazla 8 gün, veya revaskülarizasyona kadar sürdürülmelidir. (LOE A)
Fibrinolitik verilen ve invaziv yaklaşım planlanmayan STEMI’de enoxaparin önerilir. (LOE A)
Fibrinolitik verilen ve invaziv yaklaşım planlanmayan STEMI’de fondaparinux alternatif olarak önerilir. (LOE B-R)
Class 2b
- PCI uygulanacak NSTE-AKS’de bivalirudin, UFH’ye alternatif olarak kanamayı azaltmak için düşünülebilir. (LOE B-R)
- AKS’de PCI sırasında IV enoxaparin, iskemik olayları azaltmak için UFH’ye alternatif olarak düşünülebilir. (LOE B-R)
Class 3: Harm
ACS’de fondaparinux PCI’yi desteklemek için kullanılmamalıdır; kateter trombozu riski vardır. (LOE B-R)
4.5. Lipid Yönetimi
Class 1
AKS’de yüksek yoğunluklu statin tedavisi majör kardiyovasküler olay riskini azaltmak için önerilir. (LOE A)
AKS’de Maksimum tolere edilen statine rağmen LDL-C ≥70 mg/dL ise nonstatin lipid düşürücü ajan eklenmelidir. (LOE A)
Statin intoleransı olan AKS hastalarında LDL-C düşürmek ve majör kardiyovasküler olay riskini azaltmak için nonstatin lipid düşürücü tedavi önerilir. (LOE B-R)
Class 2a
AKS’de Maksimum statine rağmen LDL-C 55–69 mg/dL ise nonstatin ajan eklenmesi makuldür. (LOE B-R)
Class 2b
AKS’de majör kardiyovasküler olay riskini azaltmak için ezetimibin maksimum tolere edilen statinle eş zamanlı başlanması düşünülebilir. (LOE B-R)
4.6. Beta-Bloker Tedavi
Class 1
Kontrendikasyon yoksa ACS’de yeniden enfarktüs riskini ve ventriküler aritmileri azaltmak için ilk 24 saat içinde oral beta-bloker başlanması önerilir. (LOE A)
4.7. Renin-Angiotensin-Aldosterone Sistemi İmhibitörleri
Class 1
Yüksek riskli AKS’de — LVEF ≤%40, hipertansiyon, diabetes mellitus veya anterior STEMI — oral ACEi veya ARB endikedir. (LOE A)
AKS + LVEF ≤%40 ve kalp yetersizliği semptomları ve/veya DM varsa mineralokortikoid reseptör antagonisti endikedir. (LOE B-R)
Class 2a
Yüksek riskli olmayan AKS’de ACEi veya ARB kullanımı MACE azaltmak için makuldür. (LOE A)
5. STEMI YÖNETİMİ: REPERFÜZYON STRATEJİLERİ
5.1. STEMI Bakımının Bölgesel Sistemleri
Class 1
Tüm toplumlar, prehospital ve hastane STEMI süreçlerini koordine eden bölgesel STEMI bakım sistemleri kurmalı ve sürdürmelidir. (LOE B-NR)
5.2.1. STEMI’de PPCI
Class 1
Semptom başlangıcından <12 saat içinde gelen STEMI’de PPCI yapılmalıdır; hedef FMC–cihaz ≤90 dk, transfer gerekiyorsa ≤120 dk. (LOE A)
AKS + kardiyojenik şok veya hemodinamik instabilitede semptom süresinden bağımsız sorumlu damarın perkütan koroner girişim (PCI) veya koroner arter baypas greftleme (CABG) ile acil revaskülarizasyonu endikedir. (LOE B-R)
Class 2a
STEMI semptom başlangıcından 12–24 saat sonra başvurmuşsa PPCI makuldür. (LOE B-NR)
>24 saat sonra gelen STEMI’de devam eden iskemi veya yaşamı tehdit eden aritmi varsa PPCI makuldür. (LOE C-LD)
Class 3: No Benefit
Stabil, >24 saatlik, tamamen tıkalı enfarktüs ile ilişkili arteri olan ve devam eden iskemi/akut ağır KY/yaşamı tehdit eden aritmi olmayan hastada PPCI yapılmamalıdır. (LOE B-R)
5.2.2. Acil CABG Ameliyatı
Class 2a
STEMI’de PCI mümkün değilse veya başarısızsa ve risk altındaki miyokard alanı genişse acil/urgent CABG etkili olabilir. (LOE B-NR)
5.3. PCI Uygulama İmkanı Olmayan Hastanelerde Reperfüzyon
Class 1 /
STEMI’de FMC–cihaz ≤120 dk bekleniyorsa veya fibrinoliz kontrendikeyse PCI merkezine transfer önerilir. (LOE A)
STEMI <12 saat ve PPCI gecikmesi FMC’den >120 dk ise kontrendikasyon yoksa fibrinolitik verilmelidir. (LOE A)
Class 2a / LOE B-NR
STEMI’li ve semptom başlangıcı 12–24 saat ise enfarkt boyutunu ve MACE’i azaltmak için PCI merkezine transfer makuldür. (LOE B-NR)
Class 3: Harm
Sadece ST depresyonu olan hastada — gerçek posterior STEMI şüphesi hariç — fibrinolitik verilmemelidir. (LOE B-R)
5.3.2. Fibrinolitik Tedavi Sonrası Koroner Anjiyografi ve PCI
Class 1
STEMI’de fibrinoliz sonrası hasta hemen PCI yapabilen merkeze transfer edilmelidir. (LOE A)
Fibrinoliz sonrası başarısız reperfüzyon şüphesi varsa ölüm veya tekrarlayan MI riskini azaltmak için acil anjiyografi ve rescue PCI önerilir. (LOE B-R)
Fibrinoliz uygulanmış STEMI’de ölüm oranlarını azaltmak için 2 ila 24 saat arasında erken anjiyografi yapılması ve perkütan koroner girişim (PCI) uygulanması önerilir. (LOE B-R)
6. NSTE-AKS: RUTİN İNVAZİV VEYA SEÇİCİ İNVAZİV BAŞLANGIÇ YAKLAŞIMI
6.1. Rutin İnvaziv veya Seçici İnvaziv Yaklaşımın Gerekçesi ve Zamanlaması
Class 1
Orta/yüksek iskemik riskli ve revaskülarizasyona aday NSTE-AKS’de hastane yatışı sırasında invaziv yaklaşım önerilir. (LOE A)
Düşük iskemik riskli NSTE-AKS’de rutin invaziv veya selektif invaziv yaklaşım önerilir. (LOE A)
Refrakter angina veya hemodinamik/elektriksel instabilite varsa acil invaziv strateji endikedir. (LOE C-LD)
Class 2a / LOE B
Yüksek iskemik riskli NSTE-AKS’de erken invaziv strateji, yani 24 saat içinde, makuldür. (LOE B-R)
Yüksek riskli olmayan fakat invaziv strateji planlanan NSTE-AKS’de taburculuk öncesi anjiyografi makuldür. (LOE B-R)
7. KATETERİZASYON LABORATUVARI AKS DURUMLARINDA DİKKATE ALINMASI GEREKENLER
7.1. PCI İçin Vasküler Erişim Yaklaşımı
Class 1
PCI uygulanacak AKS’de radial yaklaşım femorale tercih edilmelidir. (LOE A)
7.2. Aspirasyon Trombektomisinin Kullanımı
Class 3: No Benefit
STEMI’de PPCI öncesi rutin manuel aspirasyon trombektomisi yapılmamalıdır. (LOE A)
7.3. İntrakoroner Görüntüleme Kullanımı
Class 1
AKS’de sol ana artere veya kompleks lezyonlara koroner stent implantasyonu yapılırken, iskemik olayları azaltmak için işlem rehberliği amacıyla intrakoroner ultrason (IVUS) veya optik koherens tomografi (OCT) ile görüntüleme önerilir. (LOE A)
7.4.1. STEMI’de Çoklu Damar Koroner Arter Hastalığı Yönetimi
Class 1
Seçilmiş, hemodinamik olarak stabil STEMI ve çok damarlı hastalığı (MVD) olan hastalarda, enfarktüsle ilişkili arterin başarılı perkütan koroner girişiminden (PCI) sonra, ölüm veya miyokard enfarktüsü riskini azaltmak ve anjina ile ilgili yaşam kalitesini (QOL) iyileştirmek için önemli ölçüde stenozlu enfarktüsle ilişkili olmayan
arterlerin PCI’si önerilir. (LOE A)
Class 2a
STEMI + kompleks MVD’de enfarktüsle ilişkili arterin başarılı PCI’sinden sonra, sol ön inen arter veya sol ana koroner arter hastalığını içeren önemli derecede stenozlu enfarktüsle ilişkili olmayan arterler için elektif CABG ameliyatı, kardiyovasküler olay riskini azaltmak için mantıklıdır. (LOE C-EO)
Class 2b
Seçilmiş hemodinamik olarak stabil hastalarda STEMI ve düşük karmaşıklıkta MVD (CABG ameliyatı için planlanmayanlar) olanlarda, önceden belirgin şekilde stenozlu enfarktüsle ilişkili olmayan arterlerin çok damarlı PCI ile tedavi edilmesi, kardiyovasküler olay riskini azaltmak için aşamalı bir yaklaşıma göre tercih edilebilir. (LOE B-R)
Class 3: Harm
Kardiyojenik şokla komplike olmuş STEMI hastalarında, PPCI sırasında enfarktüsle ilişkili olmayan bir artere rutin PCI uygulanmamalıdır, çünkü ölüm veya böbrek yetmezliği riski daha yüksektir. ( LOE B-R)
7.4.2. NSTE-ACS’de Çoklu Damar Koroner Arter Hastalığının Yönetimi
Class 1
NSTE-AKS + MVD’de revaskülarizasyon yöntemi, hastalık kompleksitesi ve komorbiditelere göre seçilmelidir. (LOE C-EO)
MVD’li ancak sol ana koroner arter stenozu olmayan, CABG ameliyatı planlanmayan ve sorumlu lezyona yönelik PCI uygulanan stabil NSTE-AKS hastalarında, MACE riskini azaltmak için önemli sorumlu olmayan lezyonlara yönelik PCI (ana işlem sırasında veya aşamalı bir işlem olarak) önerilir. ( LOE B-R)
Class 2b
NSTE-AKS’de multivessel PCI düşünülüyorsa suçlu olmayan bir darlığın fizyolojik değerlendirmesi, yeniden damarlandırma kararlarına rehberlik etmek için düşünülebilir.. ( LOE B-R)
Class 3: Harm
Kardiyojenik şokla komplike olmuş NSTE-AKS’li hastalarda, ilk işlem sırasında suçlu olmayan bir artere rutin PCI uygulanmamalıdır, çünkü ölüm veya böbrek yetmezliği riski daha yüksektir.. ( LOE B-R)
8. KARDİYOJENİK ŞOK YÖNETİMİ
8.1. Kardiyojenik Şoklu Akut Koroner Sendromda Revaskülarizasyon
Class 1
ACS + kardiyojenik şok veya hemodinamik instabilitede semptom süresinden bağımsız sorumlu damarın acil olarak PCI veya CABG damar revaskülarizasyonu endikedir. (LOE B-R)
Class 3: Harm
ACS + kardiyojenik şokta PPCI sırasında rutin sırasında enfarktüsle ilişkili olmayan bir artere PCI yapılmamalıdır. (LOE B-R)
8.2. Akut Koroner Sendrom ve Kardiyojenik Şoklu Hastalarda MCS
Class 2a
- Seçilmiş STEMI + ağır/refrakter kardiyojenik şokta mikroaksiyal intravasküler akım pompası mortaliteyi azaltmak için makuldür. (LOE B-R)
- AKS’nin mekanik komplikasyonlarında kısa süreli MCS cihazları cerrahiye köprü olarak hemodinamik stabilizasyon için makuldür. (LOE B-NR)
Class 3: No Benefit
AMI + kardiyojenik şokta IABP veya VA-ECMO’nun rutin kullanımı sağkalım faydası olmadığı için önerilmez. (LOE B-R)
9. AKS KOMPLİKASYONLARI
9.1. Mekanik Komplikasyonlar
Class 1
AKS’nin mekanik komplikasyonu olan hastalar kardiyak cerrahi deneyimi olan merkezde yönetilmelidir. (LOE C-EO)
Class 2a
Akut koroner sendromun mekanik bir komplikasyonu olan hastalarda, kısa süreli mekanik dolaşım destek cihazları, cerrahiye kadar hemodinamik stabilizasyon için makul bir seçenektir. (LOE B-NR)
9.2. AKS Sonrası Elektriksel Komplikasyonlar ve Ani Kardiyak Ölümün Önlenmesi
Class 1
MI sonrası seçilmiş hastalarda LVEF ≤%40 ise, MI’dan ≥40 gün ve revaskülarizasyodan ≥90 gün sonra ICD önerilir. (LOE A)
AMI ile birlikte kalıcı/persistan veya infranodal Mobitz II, yüksek derece AV blok, alternan dal bloğu veya üçüncü derece AV blok varsa kalıcı pacing endikedir. (LOE B-NR)
Class 2a
ACS sonrası klinik olarak anlamlı ventriküler aritmiler MI’dan >48 saat sonra ve 40 gün içinde gelişirse ICD implantasyonu makuldür. (LOE C-EO)
Class 2b
Erken MI sonrası LVEF ≤%35 olan hastalarda geçici giyilebilir kardiyoverter-defibrilatörün sağkalım faydası belirsizdir. (LOE B-R)
10. AKS YÖNETİMİNDE HASTANE İÇİ SORUNLAR
10.1. Kardiyak Yoğun Bakım Ünitesi
Class 1
Devam eden angina, hemodinamik instabilite, kontrolsüz aritmi, suboptimal reperfüzyon veya kardiyojenik şok olan AKS hastaları Koroner Yoğun bakıma yatırılmalıdır. (LOE C-EO)
10.2. Akut Koroner Sendromda Aneminin Yönetimi
Class 2b
AKS ve akut/kronik anemisi olan hastalarda Hb ≥10 g/dL hedefiyle kan transfüzyonu kardiyovasküler olayları azaltmak için makul olabilir. (LOE B-R)
10.3. Telemetri ve Kalış Süresi
Class 1
AKS’de telemetri monitörizasyonu önerilir; süre kardiyak riske göre belirlenmelidir. (LOE C-LD)
10.4. Hastaneden Taburcu Olmadan Önce Yapılan Noninvaziv Tanı Testleri
Class 1
AKS’de taburculuk öncesi LVEF değerlendirmesi tedaviyi yönlendirmek ve risk sınıflaması için önerilir. (LOE C-LD)
10.5.3. Kalp Rehabilitasyonu
Class 1
AKS hastaları taburculuk öncesi ayaktan kardiyak rehabilitasyon programına yönlendirilmelidir. (LOE A)
Class 2a
ACS’de ev temelli kardiyak rehabilitasyon, merkez temelli programa makul bir alternatiftir. (LOE B-R)
11. TABURCULUK: UZUN VADEDE YÖNETİM VE İKİNCİL
ÖNLEME
11.1. Taburculuk Sonrası İlk 12 Ayda DAPT Stratejileri
Class 1
Yüksek kanama riski olmayan AKS hastalarında aspirin + oral P2Y12 inhibitörü ile DAPT en az 1 yıl verilmelidir. (LOE A)
Ticagrelor içeren DAPT’yi tolere eden AKS hastalarında PCI’dan ≥1 ay sonra ticagrelor monoterapisine geçiş kanamayı azaltmak için yararlıdır. (LOE A)
Yüksek gastrointestinal kanama riski varsa DAPT, oral antikoagülan veya her ikisiyle birlikte PPI önerilir. (LOE A)
Class 2b
- AKS + PCI hastalarında 1 aydan sonra DAPT de-eskalasyonu, yani ticagrelor/prasugrel’den clopidogrel’e geçiş, kanamayı azaltmak için makul olabilir. (LOE B-R)
- AKS + PCI ve yüksek kanama riskinde 1 aydan sonra tek antiplatelet tedaviye geçiş makul olabilir. (LOE B-R)
11.1.1. Taburculuk Sonrası Antikoagülasyon Tedavisi Alan Hastalarda Antiplatelet Tedavisi
Class 1
Oral antikoagülan gerektiren AKS hastalarında 1–4 haftalık üçlü tedavi sonrası aspirin kesilmeli; P2Y12 inhibitörü, tercihen clopidogrel, + oral antikoagülan sürdürülmelidir. (LOE B-R)
11.2. Taburculuk Sonrası Lipid Düzeylerinin Yeniden Değerlendirilmesi
Class 1
AKS sonrası lipid düşürücü tedavi başlandıktan veya doz ayarlandıktan 4–8 hafta sonra açlık lipid paneli önerilir. (LOE C-LD)
11.4. Kronik Kolşisin Kullanımı
Class 2b
AKS sonrası düşük doz colchicine, MACE riskini azaltmak için makul olabilir. (LOE B-R)
11.5. Aşılama
Class 1
Kontrendikasyon yoksa ACS hastalarında yıllık influenza aşısı ölüm ve MACE riskini azaltmak için önerilir. (LOE A)
Kaynaklar
- 2025 ACC/AHA/ACEP/NAEMSP/SCAI Guideline for the Management of Patients With Acute Coronary Syndromes.