Bu İçerik Sadece Aboneler İçindir
Bir 112 paramediği, 55 yaşındaki bir erkek hastayı trafik kazası sonrası baygın halde buluyor. Hastanın ilk değerlendirmesinde bilincinin kapalı olduğu, solunum sıkıntısı yaşadığı ve oksijen satürasyonunun %82 olduğu saptanıyor. Vital bulguları kan basıncı 90/60 mmHg, nabız 120/dk, solunum sayısı 8/dk ve Glasgow Koma Skoru 6/15 olarak kaydediliyor. Spontan solunumu yetersiz ve aspirasyon riski yüksek bulunan hastada hava yolunun korunması amacıyla endotrakeal entübasyon uygulanıyor. Entübasyon sonrası mekanik ventilasyon desteği planlanırken, uygun tidal hacim ayarının belirlenmesinde aşağıdaki yaklaşımlardan hangisi en doğrudur? Açıklama
Çoğu 112 ekibi, kısa nakil süresi olan hastalarda balon-valf maske ventilasyonu (BVM) ile taşıma yapar. Ancak nakil süresi uzunsa hastanın mekanik ventilasyona bağlanması gerekir. Bu nedenle tüm paramediklerin hastaya uygun tidal hacmi doğru hesaplaması çok önemlidir.
Tidal hacim (inspirasyon sırasında akciğerlere alınan hava hacmi) mekanik ventilasyonda doğru ayarlanmalıdır. Hesaplama ideal vücut ağırlığına (IVB) göre yapılır çünkü akciğer kapasitesi hastanın gerçek kilosu yerine boyu ve cinsiyeti ile ilişkilidir. Aşırı kilolu veya obez hastalarda gerçek kilo ile hesaplama yapılırsa gereğinden fazla hava verilir ve bu durum barotravma veya volutravma riskini artırır.
IVB’ye göre 6–8 mL/kg tidal hacim seçilerek uygun ventilasyon sağlanmalıdır. IVB genellikle boy ve cinsiyete göre hesaplanır:
Başlangıç ventilatör ayarları ideal vücut ağırlığına göre şunları içerir:
Tidal hacim hesaplanırken gerçek ağırlık değil IVB kullanılmalıdır. Örneğin boyu 1.65 m ve 200 kg ağırlığında bir erkeğin akciğerleri, aynı boyda ve 70 kg ağırlığındaki bir erkek ile yaklaşık aynı büyüklüktedir. Bu nedenle hastanın doğru boyunun ölçülmesi için mezura kullanmak veya aileden boy bilgisini almak önemlidir.
