Soru-244

Açıklama

Bu hastada klinik tablo, hafif derecede bronkospazm ile uyumlu olup oskültasyonda duyulan yaygın hırıltı (wheezing) ve ronküs, hava yolu daralmasını düşündürmektedir. Hastada interkostal çekilme ve siyanoz bulunmaması, solunum sıkıntısının hafif düzeyde olduğunu destekler ve bu durum başlangıç tedavisinin inhaler bronkodilatörler ile yapılabileceğini gösterir. Bu bağlamda birinci basamak tedavi, kısa etkili beta-2 agonist (SABA) olan salbutamol (albuterol) uygulanmasıdır. Salbutamol, bronşiyal düz kas hücrelerinde bulunan beta-2 adrenerjik reseptörleri uyararak adenilat siklaz aktivitesini artırır ve cAMP düzeyini yükseltir. Bunun sonucunda bronş düz kasında gevşeme meydana gelir ve hava yolu direnci azalır. Ayrıca mukosiliyer klirensi artırarak sekresyonların temizlenmesine katkı sağlar. Klinik uygulamada salbutamol en sık nebülizatör veya doz ayarlı inhaler (MDI) yoluyla verilir. Nebülizatör ile uygulamada genellikle 10 kg altındaki çocuklarda 2.5 mg, 10 kg üzerindekilerde 5 mg doz tercih edilir. MDI kullanımında ise spacer ile birlikte her uygulamada yaklaşık 4 puf verilmesi önerilir. Diğer seçenekler değerlendirildiğinde; beta-blokerler, beta-2 reseptörleri antagonize ederek bronkokonstriksiyona yol açabileceğinden özellikle astım ve bronkospazm varlığında kontrendikedir. Alfa-agonistler ve alfa-blokerler bronkospazm tedavisinde yer almaz. Kortikosteroidler ise inflamasyonu azaltarak etki gösterir ancak etkileri gecikmeli olduğu için akut semptom kontrolünde ilk basamak tedavi değildir; daha çok ek veya idame tedavide kullanılır. Bu nedenle, bu hastada en uygun başlangıç tedavisi beta-2 agonist (salbutamol) uygulanmasıdır.