YDUS25D1-56

Açıklama

Dekompresyon hastalığı (DCS), dalış sonrası hızlı basınç değişimine bağlı olarak dokularda nitrojen gaz kabarcıkları oluşması ile gelişen bir durumdur. Klinik olarak Tip I (hafif) ve Tip II (ciddi) olarak sınıflandırılır.

Patofizyoloji

• Yüksek basınç altında dokularda çözünmüş gaz (özellikle azot)
• Hızlı yüzeye çıkış → gaz kabarcıkları oluşur
• Vasküler obstrüksiyon ve doku hasarı

Tip II DCS özellikleri

Ağır ve sistemik tutulum ile karakterizedir:

• Nörolojik bulgular:
  • Paralizi
  • Duyu kaybı
  • Baş dönmesi, tinnitus
• Vestibüler bulgular:
  • Tinnitus
  • Denge bozukluğu
• Pulmoner bulgular (chokes):
  • Göğüs ağrısı
  • Dispne
• Kardiyovasküler etkiler:
  • Şok
  • Kardiyovasküler kollaps

Arteriyel gaz embolisi (AGE)

• Ayrı bir dalış komplikasyonudur
• Genellikle akciğer barotravmasına bağlı gelişir
• DCS’nin bir formu değildir

Şıkların değerlendirilmesi

• A) Göğüs ağrısı → Tip II’de görülebilir
• B) Tinnitus → vestibüler tutulum bulgusu
• C) Paralizi → nörolojik tutulum
• D) Arteriyel gaz embolisi → DCS Tip II bulgusu değildir (doğru cevap)
• E) Kardiyovasküler kollaps → ağır olgularda görülebilir

Tedavi

• Hiperbarik oksijen tedavisi
• %100 oksijen verilmesi
• Sıvı tedavisi

Komplikasyonlar

• Kalıcı nörolojik hasar
• Solunum yetmezliği
• Ölüm