Bu içeriğin kilidini açmak için lütfen abone olun.
Altmış beş yaşındaki obez ve kısa boyunlu kadın hastaya acil serviste entübasyon kararı alınıyor. Deneyimli bir operatör tarafından hızlı seri entübasyon protokolü ile gerçekleştirilen endotrakeal entübasyon esnasında laringoskopik görünümün Cormack-Lehane evre III olduğu anlaşılıyor. Üç başarısız deneyi̇min ardından hastanın SpO₂’si %85’e düşüyor ve balon valv maske uygulaması ile satürasyon %95 üzerine çıkıyor.
Bu aşamada hava yolu yönetiminde yapılması gereken öncelikli uygulama aşağıdakilerden hangisidir?
Editör Notu
Zor hava yolu yönetiminde "3 deneme kuralı" travmayı ve ödemi minimize etmek için kritiktir. Eğer 3 denemeye rağmen entübasyon sağlanamıyorsa, hastanın ventile edilip edilemediğine bakılarak ya alternatif bir cihaz (VL, fiberoptik) ya da cerrahi yöntem seçilir.
Açıklama
Zor hava yolu yönetiminde temel strateji, oksijenasyonu korumak ve başarısız denemelerden sonra travmayı artırmadan strateji değiştirmektir. "Entübe edilemeyen ancak ventile edilebilen" (Can't Intubate, Can Ventilate) hastada, SpO₂ seviyesi balon valv maske (BVM) ile güvenli aralığa (%95 üzeri) çıkarılabiliyorsa, bir sonraki adım başarı şansı daha yüksek olan alternatif bir entübasyon tekniğine geçmektir.
Temel noktalar:
Cormack-Lehane Evre III: Sadece epiglotun görüldüğü, vokal kordların seçilemediği bir durumdur; bu tabloda standart direkt laringoskopi başarısızlığa mahkumdur.
Hava Yolu Algoritması: Üç başarısız denemeden sonra aynı yöntemde ısrar etmek yerine, görüş açısını değiştiren bir cihaz (Videolaringoskop) kullanılması önerilir.
Oksijenasyon Önceliği: Hasta BVM ile ventile edilebildiği için "acil cerrahi hava yolu" basamağına henüz geçilmez; ancak definitif bir hava yolu hala gereklidir.
Fiziksel Faktörler: Obezite ve kısa boyun gibi zor hava yolu belirteçleri, dolaylı görüş sağlayan videolaringoskopinin (VL) direkt laringoskopiye üstünlüğünü artırır.
Bu soru için doğru seçenek:
Hasta stabilize edildiğine ve BVM ile oksijenasyon sağlandığına göre; görüş alanını genişleten ve glottik açıklığı daha iyi vizüalize eden videolaringoskopi, en uygun ve öncelikli uygulamadır.
Doğru cevap: E) Videolaringoskopi ile entübasyon yapılması
Neden LMA değil
Laringeal maske definitif bir hava yolu değildir. Trakeaya yerleşmez ve aspirasyona karşı koruma sağlamaz. Özellikle obez hastalarda, acil durumlarda ve gastrik içerik aspirasyon riski yüksek olan olgularda güvenli kabul edilmez. Bu hastada aspirasyon riski yüksek olduğu için tercih edilmez.
Bu hastada ventilasyon zaten sağlanabilmektedir. Balon-valv-maske ile oksijen satürasyonu düzelmektedir. Laringeal maskenin temel amacı ventilasyon sağlamaktır; ancak burada ventilasyon problemi olmadığı için ek bir fayda sağlamaz.
Zor hava yolu algoritmasına göre laringeal maske, entübasyon yapılamadığı ve aynı zamanda ventilasyonun da sağlanamadığı durumlarda veya balon-valv-maske ile ventilasyon başarısız olduğunda kullanılır. Bu hastada ventilasyon mümkün olduğu için öncelik alternatif entübasyon yöntemlerine geçmektir.
Diğer seçeneklerin değerlendirilmesi
A) Nöromusküler ajan tekrarı: Hastada zaten RSI protokolü uygulanmış ve kas gevşemesi sağlanmıştır; başarısızlığın nedeni ilaç eksikliği değil, anatomik zorluktur.
B) Laringeal maske: LMA bir kurtarıcı ventilasyon aracıdır. Ancak bu vakada hasta zaten BVM ile %95 satürasyona ulaşabilmektedir; öncelik ventilasyonu değil entübasyonu sağlamaktır.
C) Cerrahi hava yolu: Sadece "ventile edilemeyen VE entübe edilemeyen" (CVCI) durumunda başvurulan son çaredir. Hasta BVM ile oksijenlendiği için endike değildir.
D) BVM ile ventilasyona devam edilmesi: Bu geçici bir destek sürecidir; hastanın acil servisteki definitif tedavisi için güvenli bir hava yolu (entübasyon) şarttır.
E) Videolaringoskopi: Zor hava yollarında (Cormack III-IV) indirekt görüş sağlayarak başarı şansını en çok artıran yöntemdir.
Keneler, yaşamlarını kan emerek sürdüren, küçük ve oval şekilli parazitlerdir. Uçamazlar, sıçrayamazlar ve genellikle hayvanların, bazen de rastlantısal olarak insanların kanıyla beslenirler. Vücutlarında 6...