Bu içeriğin kilidini açmak için lütfen abone olun.
16 yaşında erkek hasta, hırıltılı solunum ve nefes darlığı nedeniyle acil servise başvuruyor. Özgeçmişinde astım tanısı bulunan hastaya nebülize kısa etkili beta-agonist, intravenöz kortikosteroid ve oksijen tedavisi başlanıyor. Standart tedaviye rağmen yeterli klinik yanıt alınamaması üzerine intravenöz magnezyum sülfat uygulanması planlanıyor.
Aşağıdakilerden hangisi, intravenöz magnezyum sülfat tedavisinin başlanmasını geciktirmek için geçerli bir neden değildir?
Editör Notu
Klinik pratikte magnezyum sülfatın yan etkileri (sıcak basması, hipotansiyon vb.) genellikle hafif ve geçicidir. Acil durumlarda laboratuvar sonucunu beklemek, hastanın solunum yetmezliğine girmesine neden olabileceği için klinik karara göre tedaviye başlanmalıdır.
Açıklama
Akut astım alevlenmesinde intravenöz magnezyum sülfat kullanımı, standart tedavilere yeterli yanıt vermeyen hastalarda bronkodilatasyonu artırmak amacıyla tercih edilen güvenli bir yardımcı tedavidir.
Temel noktalar:
İntravenöz magnezyum sülfat (MgSO4), kalsiyum antagonist etkisiyle düz kas gevşemesini sağlar.
Astım alevlenmesinde MgSO4 tedavisine başlamak için serum magnezyum düzeyinin ölçülmesi şart değildir; çünkü terapötik etki serum düzeyiyle değil, doğrudan düz kas üzerindeki etkiyle ilgilidir.
Serum magnezyum konsantrasyonunun bilinmemesi, tedaviyi geciktirmek veya uygulamamak için bir neden değildir.
Ciddi alevlenmelerde (FEV1 <%25-50 olan veya standart tedaviye yanıt vermeyenler) kullanımı önerilir.
Akut böbrek hasarı, böbrek fonksiyonlarında saatler veya günler içerisinde gelişen bozulmadan yalnızca yapısal böbrek hasarı ile seyreden erken dönem tablolarına kadar geniş bir klinik...
