Soru-202

ST elevasyonu ile giden miyokard enfarktüsü (STEMI) tedavisinde temel hedef, tıkalı koroner damarın mümkün olan en kısa sürede açılmasıdır. Bu amaçla tercih edilen reperfüzyon yöntemi primer perkütan koroner girişimdir (PCI). Ancak PCI uygulanabilen bir merkeze ulaşım süresi klinik karar açısından kritik öneme sahiptir. Güncel kılavuzlara göre süre hesaplaması ilk tıbbi temas anından değil, EKG çekilip STEMI tanısının konulduğu andan itibaren başlatılmaktadır. Bu nedenle olay yerinde çekilen EKG ve erken tanı, reperfüzyon stratejisinin doğru belirlenmesini sağlar. Donanımlı ambulanslarda 12 derivasyonlu EKG çekilmesi ve ilgili merkezle iletişime geçilerek tanının doğrulanması özellikle vurgulanmaktadır. Bu yaklaşım, hastanın doğrudan primer PCI uygulanabilen merkezin kateter laboratuvarına yönlendirilmesini sağlar ve önemli zaman kazancı oluşturur.   Bu nedenle yeni kılavuzlarda “kapı–balon zamanı” terimi yerine “tanıdan PKG’ye (tel geçişine) kadar geçen süre” kavramı kullanılmaktadır.

• Primer PCI yapılan merkeze doğrudan başvuruda hedef süre ≤ 60 dakika
• Sevk zinciri ile gelen hastalarda maksimum süre ≤ 120 dakika
• STEMI tanısı sonrası fibrinolitik tedavi başlama süresi yaklaşık 10 dakika

Eğer PCI merkezine ulaşım süresi 120 dakikanın üzerinde ise trombolitik tedavi uygulanması ve ardından hastanın farmakoinvaziv strateji kapsamında PCI merkezine sevk edilmesi önerilir. Bu vakada en yakın PCI merkezi 40 dakika uzaklıktadır ve bu süre 120 dakikalık kritik eşik değerin altındadır. İlçe devlet hastanesi ise 20 dakika uzaklıkta olmasına rağmen PCI imkânına sahip değildir. Bu nedenle en uygun yaklaşım, hastanın olay yerinden doğrudan PCI uygulanabilen merkeze nakledilmesidir. Ara hastanelere uğramak, hastalar açısından hayati dakikaların kaybedilmesine neden olabilir.