Bu içeriğin kilidini açmak için lütfen abone olun.
Otuz yedi yaşındaki erkek hasta acil servise çarpıntı şikâyetiyle getiriliyor. Hastanın vital bulgularında arteriyel kan basıncı 75/58 mmHg, kalp atım hızı 190 atım/dakika, solunum sayısı 28/dakika, vücut sıcaklığı 36,8 ºC olarak ölçülüyor. Hasta soluk, terli ve ajite görünümde olup elektrokardiyografisinde PR mesafesinde kısalma, QRS kompleksinde genişleme ve delta dalgası görülüyor. Bu aşamada hastanın klinik durumu dikkate alındığında aşağıdaki yaklaşımlardan hangisi en uygundur?
Editör Notu
Kardiyoloji ve Acil Tıp sınavlarında "Hipotansiyon + Taşikardi" kombinasyonu görüldüğünde, altta yatan spesifik aritmi tipinden bağımsız olarak her zaman en doğru yanıt elektriksel kardiyoversiyondur.
Açıklama
Stabil olmayan taşiaritmilerde temel yaklaşım acil elektriksel kardiyoversiyondur. Hastada görülen PR kısalığı, geniş QRS ve delta dalgası Wolff-Parkinson-White (WPW) sendromunu; düşük kan basıncı (75/58 mmHg) ve ajitasyon ise hemodinamik instabiliteyi işaret etmektedir.
Temel noktalar:
Hemodinamik İnstabilite: Hipotansiyon, akut mental durum değişikliği, şok bulguları, iskemik göğüs ağrısı veya akut kalp yetmezliği varlığında aritmi tipi ne olursa olsun senkronize kardiyoversiyon endikedir.
WPW ve Taşikardi: Aksesuar yolun varlığı (delta dalgası), özellikle atriyal fibrilasyon eşlik ediyorsa AV nod blokörlerinden (Diltiazem, Verapamil, Adenozin, Digoksin) kaçınılmasını gerektirir; çünkü bu ilaçlar iletimi aksesuar yola yönlendirerek ventriküler fibrilasyona yol açabilir.
Vital Bulgular: Hastanın hipotansif (75/58 mmHg) olması, farmakolojik tedaviden önce elektriksel tedaviyi zorunlu kılar.
Bu soru için doğru seçenek:
Hastanın hemodinamisi bozuk (instabil) olduğu için kılavuzlar uyarınca zaman kaybetmeden senkronize elektriksel kardiyoversiyon uygulanmalıdır.
Doğru cevap: E) Elektriksel kardiyoversiyon
Diğer seçeneklerin değerlendirilmesi
A) Prokainamid, stabil WPW hastalarında (özellikle pre-eksite AF'de) tercih edilebilir ancak instabil hastada ilk seçenek değildir.
B) Adenozin, AV nodu bloke eder; WPW zeminindeki geniş QRS'li taşikardilerde (pre-eksite AF gibi) ventriküler hızı artırabileceği için kontrendikedir.
C) Amiodaron, stabil geniş QRS'li taşikardilerde kullanılabilir fakat hipotansiyonu olan bu hastada elektriksel tedavi önceliklidir.
D) Diltiazem, bir kalsiyum kanal blokörüdür. WPW varlığında aksesuar yolu hızlandırabileceği için pre-eksite aritmilerde kaçınılmalıdır.
E) Elektriksel kardiyoversiyon, instabilite kriterleri (hipotansiyon, şuur değişikliği) varlığında en hızlı ve etkin tedavi yöntemidir.
Keneler, yaşamlarını kan emerek sürdüren, küçük ve oval şekilli parazitlerdir. Uçamazlar, sıçrayamazlar ve genellikle hayvanların, bazen de rastlantısal olarak insanların kanıyla beslenirler. Vücutlarında 6...